به گزارش کانون هواداری میلان در اوضاع داغ مارکت تابستانی به بررسی یکی از خرید های مالدینی در این پنجره یعنی اولیویه ژیرو می پردازیم.
درست در زمانی که تمام تیم های اروپایی در هیاهوی پنجرهی نقلوانتقالاتی هستند و برای رسیدن به اهدافشان هر خواستهی معقول و نامعقولی را آن هم برای بازیکنان بعضا بولد شده توسط رسانهها قبول می کنند ؛ اینجا یکی از باهوشترین مدیران اروپا در کمال آرامش به دنبال تقویت تیم با کمترین هزینه می باشد. به همین منظور نگاهی داریم به یکی از خرید های این پنجره نقلوانتقالاتی که شاید در نگاه اول کم ارزش به نظر آید ولی می تواند به مهره ای ارزشمند در ترکیب تیم تبدیل شود.
بساری از بازیکنان هرچهقدر که تلاشکنند یا در بازی ها عملکرد خوبی به نمایش بگذارند ؛ برخی آن هارا کم ارزش میدانند و برخی دیگر متوسط اما در واقع ، آنها ممکن است برای باشگاه های خود نه تنها از نظر جسمی و فنی بلکه از نظر روحی نیز بسیار ارزشمند باشند.
نظرات دربارهی این بازیکن همیشه بحث برانگیز بوده اما با نگاهی به رکورد 550 بازی حرفه ای 221 گل و 81 پاسگل دشوار است که کارنامهی او را بد تلقی کنیم.
این بازیکن که فوتبال را به صورت حرفهای از لیگ دو فرانسه شروع کرده است در آرسنال اثری ماندگار به یاد گذاشته است و در ادامه ی سفر خود به چلسی رفته است. این فرانسوی در مجموع آمار 90 گل و 32 پاس گل را در پریمیرلیگ ثبت کرده است و قبل از امضای قرارداد دو ساله با قرمز و مشکی ها قهرمانی مهم ترین تورنومنت اروپا را با چلسی تجربه کرده است.
این بازکن علی رغم داشتن سابقه ی قهرمانی در جام جهانی هنوز با بی احترامی روبهرو است و خودش چنین اذعان دارد:
“هیچ کس نیست که مورد تمجید همه قرار گیرد. می دانید که این بخشی از فوتبال است ، بخشی از بازی است. ” “شاید گاهی اوقات من دست کم گرفته می شوم اما مهمترین چیز برای مهاجم که مهم است اعداد است. تا زمانی که برای باشگاهم و لس بلوس کارآمد باشم و باعث افتخار خانواده ام شوم ، بقیه را قبول دارم. “
حالا که فرانسوی به میلان پیوسته است در شرایطی که به شدت با زلاتان ابراهیموویچ مقایسه می شود به بررسی تاکتیک هایی که پیولی می تواند با آن این بازیکن و خط حمله ی میلان را متحول کند می پردازیم.
بررسی اماری ابراهیموویچ و ژیرو
ابراهیموویچ تا اینجا با پیراهن روسونری بسیار کارآمد بوده است و علی رغم مصدومیت فصل گذشته ، پیولی تیمش را به عنوان گلزن اصلی خود دور تیم قرار داده است. در حالی که انتظار می رود ژیرو یک سیستم حمایتی برای بازیکنان جوان باشد و ممکن است یک شروع کننده معمولی نباشد ، اما ارزش مقایسه داده های هر دو بازیکن را دارد و اینکه آیا آنها قابل تعویض هستند یا خیر. این واقعیت که میلان در لیگ قهرمانان این فصل شرکت می کند ، ورود فرانسوی را بیشتر ضروری می کند و عمق و تجربه بیشتری در حمله به ارمغان می آورد.
شباهت های هر دو مهاجم آشکار است – آنها هر دو بازیکن هدف هستند و هر زمان که بازی می کنند ، از آنها به عنوان منبع اصلی موقعیت ها در مقابل دروازه استفاده می شود. با داشتن قدرت جسمانی فوقالعاده ، بازی را نگه می دارند و درگیریهای هوایی آنها دارای ویژگی های مشابهی است. آنچه در داده ها نشان داده نمی شود ، تفاوت در سبک بازی آنهاست. در حالی که سوئدی در حرکت خود خارج از محوطه جغرافیایی بسیار متنوع است و از جلو بردن توپ تیم با بازی ایستا خود پشتیبانی می کند ، ژیرو بیشتر محدود به محوطه جریمه است ، جایی که بیشترین تهدید را با دویدن و موقعیت خود ایجاد می کند ، اگرچه او قدرت فضاسازی برای سایر مهاجمین را دارد.
این مورد توسط داده های فصل 2020/21 تايید می شود.
در حالی که دقت پاس های آنها مشابه است ، حمایت ابراهیموویچ از هم تیمی هایش و تأثیر او در سومین اقدام آخر در پاس های او ، پاس به یک سوم نهایی و پاس به محوطه جریمه نشان داده شده است. همانطور که نشان داده شد ، میانگین مشارکت ژیرو در این مورد نزدیک به صفر است ، در حالی که هم تیمی جدیدش به طور متوسط پاس های تهدیدآمیزتری ارائه می دهد.
با نگاهی به داده های هجومی آنها ، تعجب آور نیست که ابراهیموویچ در مقابل دروازه با 4.42 شوت در هر 90 ، در مقایسه با 2.81 ژیرو ، بازدهی بیشتری داشت. هرچند معلوم می شود که بازیکن 34 ساله به طور متوسط با 0.74 گل کارآمدتر بوده است زیرا حتی به نسبت انتظار گلزنی موفق تر بوده در صورتی که زلاتان بر اساس انتظار باید بازیای 1.07 گل می زده که فق 0.85 گل به طور میانگین زده است
با مقایسه داده های دفاعی آنها ، می بینیم که ژیرو سهم دفاعی بهتری نسبت به هم تیمی جدید خود داشته است. او در دوئل های دفاعی بیشتری شرکت کرده است و در دوئل ها برای توپ از دست رفته فعال تر بود ، که نشان دهنده تمایل او برای بردن توپ و کسب مالکیت توپ است. هر دو گهگاه توپ را بازیابی می کنند ، اما مهمتر از همه ، آنها عملکرد مشابهی را در هوا انجام می دهند. این امر برای ایفای موفقیت نقش خود و تبدیل شانس ها به گل ها بسیار مهم است. با ارتفاع 1.92 متر (ژیرو) و 1.95 متر (ابراهیموویچ) ، حضور هوایی آنها یکی از بهترین دارایی آنها برای حفظ مالکیت تیم و تلاش برای ضربه زدن با سر است.
آزمایش ترکیب ۴-۴-۲
در حالی که پیولی بر ترکیب 4-2-3-1 در فصل 2020/21 تکیه داشت ، او در حال حاضر تنظیمات متفاوتی را در پیش فصل برای خود امتحان می کند. به نظر می رسد که سرمربی بعد از غیبت یک هافبک هجومی برجسته پس از رفتن هاکان چالهان اوغلو به رقیب شهر خود اینتر ، طرح 4-4-2 را آزمایش می کند.
استفاده از 4-4-2 نه تنها می تواند کمبود بازیکن خلاق پشت خط حمله را جبران کند ، بلکه به پیولی اجازه می دهد تا ترکیب های مختلفی را در ابتدا انجام دهد و تنها به یک مهاجم به عنوان یک بازیکن هدف تکیه نکند. این همچنین به تیم این امکان را می دهد که در حمله به تیم حریف بیش از حد قدرت بدنی بیشتری را به کار گیرد.
سیستم میلان روبهروی والنسیا
در نهایت ، این می تواند منجر به استفاده از ژیرو و ابراهیموویچ در کنار یکدیگر شود. این تجربه و انفجار مورد نیاز را در مقابل هدف به ارمغان می آورد ، اگرچه داشتن دو چهره برجسته ممکن است نتیجه ای نداشته باشد. با این حال ، فشار بیشتری روی وینگرها وارد می شود که باید از نظر فنی قوی باشند تا توپ را با موفقیت به مهاجمان برسانند و نیروی خلاق در حمله باشند. به این ترتیب ، این بدان معناست که میلان باید به دنبال جذب وینگر دیگری باشد.
سناریوی محتملتر استفاده از یکی از دو مهاجم مجرب در کنار رافائل لیائو ، آنته ربیچ یا حتی براهیم دیاز است. به این ترتیب ، تیم همچنان حضور قدرتمندی در مرکز خواهد داشت ، در حالی که مهاجم دوم به بیرون حرکت می کند و از پیشرفت توپ حمایت می کند و حرکت هم تیمی خود را تکمیل می کند.
چگونه پیولی می تواند از توانایی های زیرو استفاده کند؟
این بازیکن 34 ساله می تواند از جهات زیادی برای تیم مفید باشد. آگاهی فضایی او یکی از ارزشمندترین دارایی های او است که تهدیدی اضافی در مقابل هدف ایجاد می کند. استعداد موقعیتی فرانسوی در حمله بسیار مهم است زیرا او با حرکت خود از فضاها به خوبی استفاده می کند و اغلب در تلاش برای ایجاد موقعیت های گلزنی ، دفاع را می شکند. در حالی که او یک پاسور خلاق نیست ، آگاهی فضایی به او اجازه می دهد تا به خوبی در بازی پیوندی مشارکت داشته باشد و به او این فرصت را می دهد تا به مناطق کلیدی خارج از توپ حرکت کند و گزینه های پاس را در مقابل دروازه ارائه دهد.(به عبارت ساده تر با حرکات خود موجب ایجاد موقعیت برای بازیکنان عقبتر شود همان کاری که در جامجهانی و برای گریزمان و امباپه به نحوی احسنت انجام داد).
ژیرو به جای اینکه جلوی یارگیر خود حرکت کند و به او این فرصت را بدهد که به خوبی دفاع کند ، دور محوطه جریمه حرکت کرد تا بهترین موقعیت و موقعیت مناسب برای دریافت توپ را بیابد.
در حالی که بقیه مدافعان با هاورتز درگیر بودند ، ژیرو به طرف کور یارگیر خود دوید و از منطقه بدون پوشش سوء استفاده کرد که در نهایت منجر به گلزنی شد.
در حالی که او به اندازه ایبرا به خط مرکزی نمی رفت ، موقعیت او در حاشیه محوطه جریمه برای حرکت انفجاری او مهم است زیرا به او اجازه می دهد شرایط را به خوبی قضاوت کند و از فضاها با دویدن به محوطه جریمه استفاده کند. همراه با تصمیم گیری قوی و اتمام عالی ، ژیرو بازیکنی است که می تواند پیشرفت کند و در یک سوم نهایی تفاوت ایجاد کند.
توانایی های هوایی او ارزش بیشتری به عملکرد او می بخشد. او می تواند پاس های بلند پشت خط دفاع دریافت کند و توپ را با موفقیت نگه دارد ، که می تواند به میلان در شکستن بلوک های کم و دفاع های منظم کمک کند.
حضور هوایی ژیرو کاملاً با استراتژی های ثابت میلان مطابقت دارد. تیم پیولی فصل گذشته یکی از کارآمدترین تیم ها در زمینه ضربات خط حمله بود و 15 گل از این موقعیت ها به ثمر رساند. مهاجم نه تنها تناسب خوبی داشت بلکه انفجار بیشتری را در مقابل دروازه به ارمغان می آورد و کارایی آنها را در بازی های ضربتی افزایش می دهد. درواقع ، او در ضربه اول خود در ضربات ایستگاهی در اولین بازی خود در میلان مقابل نیس گلزنی کرد.
اولین گل ژیرو با ضربهی سر دقیق این بازیکن
در حالی که این جزو برجسته ترین ویژگی های او نیست ، اما ژیرو اغلب در موقعیت عالی برای ارائه توپ ها قرار دارد. او گاه به گاه از موقعیت خود برای کمک به ترکیب پاس با یک لمس و حمایت از حرکت هم تیمی های خود استفاده می کند.
جاگیری و موقعیت مناسب این بازیکن و همکاری خوب با پدرو
نتیجه گیری
همانطور که تجزیه و تحلیل نشان می دهد ، ژیرو بازیکن فوق العاده ای برای میلان پیولی است. او می تواند اعتماد به نفس تیم را با تجربه و افزایش کارایی آنها در مقابل دروازه افزایش دهد. او عمق لازم را در حمله اضافه می کند و می تواند در سفر فصل آینده میلان به لیگ قهرمانان کلیدی باشد. در صورتی که مالدینی بتواند در زمان باقی مانده وینگر مناسب پیدا کند یا پیولی بتواند از تمام ظرفیت های لیائو ربیچ و حتی دیاز استفاده کند این خرید باعث افزایش قدرت تهاجمی میلان و وابستگی کمتر به زلاتان می شود.
.
گردآوری و ترجمه: آرمان باغبان زاده
.










زحمت گردآوری و ترجمه ی این مقاله توسط آقای آرمان باغبان زاده یکی از کاربران کانون هواداری میلان انجام شده است.
۲ هفته زمان داریم اما هیچ خریدی انجام نشده
آقا حرص من برا نگه داشتن هوگه میدونید چی بود؟ چون هوگه بهترین بازیکن تیم ما برای مهاجم دوم هست زلاتان که همیشه مصدومه لیائو هم وینگر چپ بیشترین بازدهی داشته و ربیچ که یا مصدومه یا سینوسی که بازم وینگر چپ بهتر بوده بازیکنی مثل هوگه که سرعت داشته با دربیل و موقعیت سازی کنار یه مهاجم مثل ژیرو که سر زنی و جاگیری عالی داری خیلی عالی میشه همینطور تو پرس اینجوری جور همه دیگه را با هم میکشن و تیم از جلو برای پرس فلج نمیشه که الان رفت و این نشون از اینکه پیولی فقط حرف… ادامه دیدگاه »
دست شما درد نکنه
ی نفر رو میخوایم برای زدن ضربه ایستگاهی
زمان کم مونده ولی ان شاالله با شلوغی ورودی ها و خروجی هاش خوشحال میشیم
تیم تو دستای امن مالدینی هست پس نگران نباشین
ای جان تحلیلای آرمان
خیلی خوب فضاها رو میشناسه ولی توپو میگیره کار خودشو سخت میکنه
بهتره فصل بعد گله ای حمله نکنیم
تو سیستم 442 دو تا مهاجم با خصوصیات یکسان استفاده کردن 10 نفره بازی کردنه تمام تیمهای دو مهاجم خصوصیاتشون متفاوته مثلا یکی سرعتیه یکی دیگه سر زن یکی کوتاه اون یکی بلند یکی قدرت پرسینگ داره اون یکی قدرت تمام کنندگی
ژیرو با توجه به سن و سال دستمزد خرید جالبی نبود مخصوصا که تنها خرید انجام شده در خط حمله مون بوده جایی که فصل قبل به خاطرش قهرمانی رو از دست دادیم و برای سهمیه به مشکل خوردیم همه هوادارا میدونن که زیرو بازیکن 90 دقیقه ای و مطمین برای یک تورنمنت سنگین نیست
تحلیلای توتال فوتبال جذابن
خیلی کامل و دقیق بود هم ممنون از آرمان هم میلاد که پوشش داده مطلب رو،اما بحثی که هست میدونیم هم زلاتان هم ژیرو اگر مصدوم نشن و آماده باشن مهاجمای بزرگین،ولی بدون ابزار موفق نمیشن.ما در حال حاضر پشتشون و خالی گذاشتیم و اصلا بازیکنی که بتونه تغذیشون کنه نداریم.امیدوارم زودتر جذب بشن
با تشکر از اقا آرمان عزیز تحلیل خیلی خوب و کاملی بود – امیدوارم که تجربه ژیرو در کنار بزرگی زلاتان امسال کمک حال میلان بشه و بتونیم مقام کسب کنیم
زلاتان حدوداً دو برابر ژیرو گل زده
ژیرو توی این سن فیکس تیمش نیست در صورتی که زلاتان توی 35 سالگی فیکس من یونایتد بود
اگه بازی رئال یا والنسیا رو ببینیم میبینیم که ژیرو آخر های بازی به خصوص بازی والنسیا کم آورده بود در صورتی که زلاتان دقیقه 90 جلو اودینزه برگردون میزنه و جلو بولونیا همون دقیقه گل مساوی میزنه
اینارو میگم که از ژیرو توقع بیشتری نداشته باشید و الکی اونو با زلاتان مقایسه نکنید
چه جالب حتی یه نفرم تا الان لایکو دیس لایک نکرده
ببین کم ارزش بودن نشانگر بی کیفیت بودن نیست چون سنش بالاس مبلغش پایینه وگرنه کیفیت خوب و بالای داره جا گیری هاش محشره
خسته نباشید میگم بابت این تحلیل عالی ❤️ اما فعلن باید صبر کرد ، ژیرو مهاجمه باکسه ، امیدواریم جواب بده اما صرفن چون جامهای معتبر برده نمیشه با قهرمانی مثل زلاتان مقایسه اش کرد ، زلاتان برای میلان نعمت بزرگیه و جاشو با هیچ ستاره ی پیرو جوونی نمیشه پر کرد ، جوری که زلاتان برای میلان بازی میکنه ، مسی برای ارژانتین نمیکنه
اول که بسیار ممنونم بابت زحمتایی که کشیده شده و خسته نباشید بعدم در مورد ژیرروود باید بگم که این بازیکن که نه هر بازیکن بزرگ دیگه ای رو بررسی کنیم میبینیم که از 30 یا 31 یا 32 سالگی به بعد دیگه اینقدر کنار بزرگا بازی کردن و اینقدر شرایط مختلفی رو در فوتبال دیدن که تو هر شرایطی میدونن باید چکار کنن یه مثال آشنا براتون بزنم پائولو مالدینی خودمون با این که دفاع بود آیا قبول دارین که این سالای آخرش گلزنتر شده بود؟ اینقدر دیده بود شیوه های مختلف گلزنی رو اینقدر توی ذهنش مرور کرده… ادامه دیدگاه »