به گزارش کانون هواداری میلان، در مقاله اختصاصی زیر به یکی از استادان تاکتیک فوتبال دنیا، آریگو ساکی پرداخته شده است.
بخش اول این مقاله جذاب را از دست ندهید…
آث میلان، 1991-1987 و 1997-1996
ایتالیا، 1996-1991
مشخصات و ویژگی ها
اگر هر مربی براساس بهترین تیمی که مربیگری کرده باشد سنجیده شود قطعا افراد کمی در تاریخ می تونند با آریگو ساکی مطابقت کنند.
در چهار فصل هدایت میلان بین سال های 1987 تا 1991 ساکی به یک عنوان قهرمانی در سری آ و دو قهرمانی متوالی در اروپا ( 1989 1990 ) دست پیدا کرد.
این مربی بدون هیاهوی خاصی وارد میلان شد، او 14 سال در دسته های پایین تر ایتالیا مربیگری کرده بود اما موفق شد سال 1986 پارما را قهرمان سری C ایتالیا کند و درست یک سال بعد تیمش تنها سه امتیاز برای صعود به سری آ ایتالیا فاصله داشت.
در این راه ساکی با سبک بازی خود توانست توجه سیلویو برلوسکونی را هم به خود جلب کند و نه یک بار بلکه دو بازی در کوپا ایتالیا برابر میلان را پیروز شد. این دو پیروزی باعث شد تا سهامدار اکثریت میلان با سرعت این مربی را جایگزین فابیو کاپلو جوان کند.
پرس فضا، مفهومی بود که این مرد ایتالیایی روش خود را بر اساس آن بنا کرد. ساکی هرگز با کاتناچیو – فلسفه فوق محافظه کارانه ی دفاعی – که به طور سنتی بر فوتبال ایتالیا مسلط بود ، هماهنگ نبود. در عوض، او ترجیح می داد تحت تأثیر مفهوم توتال فوتبال با الهام از هلند قرار گیرد که تحت رهبری رینوس میشل در دهه 1970 ظهور کرده بود.
حرفه ساکی در راس فوتبال با استانداردهای مدرن، کوتاه و پرتحرک بود. وی پس از پنج سال هدایت تیم ملی ایتالیا برای دومین بار به میلان بازگشت – در این مدت آنها را به نایب قهرمانی جام جهانی 1994 رساند – تنها و تنها فصل حضور خود در خارج از ایتالیا را با تیم اتلتیکو مادرید پشت سر گذاشت.
در نهایت او به عنوان سرمربی در سال 2001 به باشگاه قدیمی خود پارما بازگشت.
برخلاف بسیاری از مربیان مدرن و بزرگ ، ساکی هرگز یک فوتبالیست حرفه ای نبوده است و خیلی ها این انتقاد را داشتند و معتقد بودند این فرد صرفا دهه ها سنت و ارزش فوتبال ایتالیا را نادیده می گیرد.
وی در جواب این سوال معروف این طور پاسخ داد: «من اصلا نمی دانستم که برای سوارکار شدن اول باید اسب باشی»
در ویدیو کوتاه زیر می توانید به وضوع عملکرد دفاعی میلان آریگو ساکی را مشاهده کنید.
سبک بازی منحصر به فرد
اولین کار ساکی در میلان ایجاد فرهنگ تیمی جدید بود. او می خواست بازیکنانش ذهنیت سنتی ایتالیایی در دفاع کردن را کنار بگذارند و در عوض به یک تیم پویا و فعال تبدیل شوند که در دفاع از جلو در مقابل حریفان دفاع می کنند.
وی بعداً در زندگی نامه خود نوشت:
«فوتبال مورد نظر من در مرحله دفاع نیز فعال بود.» ، «بازیکنان باید از طریق پرس کردن قهرمانان اصلی شوند.»
ساکی برای ایجاد پرس بر روی مدافعان حریف در ساختار و کنترل توپ ، به مهاجمانش تعلیم می دهد. این بر اساس یک شکل گیری مستحکم 2-4-4 بود ، که در آن تمام بازیکنان باید رابطه موقعیتی خود را با یکدیگر درک کنند.
این مربی ایتالیایی اصرار داشت که تیمش باید در یک بلوک کوتاه و جمع و جور باشد ( عکس زیر)، و بیش از 25 متر فاصله بین خط دفاعی و خطوط جلو نباشد. از این طریق پرس کردن، فشار جسمی زیادی برای بازیکنانش به حساب نمی آمد و به کسانی که پشت خط فشار اول بودند کمک می کرد تا سازماندهی شوند و در صورت شکسته شدن خط، بلافاصله اقدام کنند. این امر همچنین یافتن گزینه های پاس موثر را برای هر حریفی بسیار دشوار کرده است.
میلان ساکی در مالکیت توپ، تیمی پویا بود و همیشه به دنبال ایجاد فضاهایی بود که بتوانند شرایطی را برای پیشرفت به سمت نیمه زمین حریف فراهم کنند. نوع هماهنگ شده حرکات آنها محصول جلسات تمرینی خسته کننده ای بود که در آن، سرمربی سخت تلاش می کرد تا بازیکنانش را در فلسفه بسیار متفاوت خود آموزش دهد.
و بسیاری از ایده های جدید برای پذیرش بازیکنان وجود داشت:
🔸مفهوم دفاع منطقه ای – چیزی که به میلان اجازه می داد تا برتری عددی هنگام پرس کردن توپ حامل آن ایجاد کند.
🔸حرکت مدافعان راست برای عمق بخشیدن به حرکات تهاجمی، ایجاد مشارکت بیشتر و بهتر در حمله.
🔸اجازه به هافبک های کنار برای حرکت به سمت مرکز و با حضور هافبک های دفاعی، ناحیه ی تحت فشاری را ایجاد کنند.
تمام این رفتارها با همان اصل واقعی در ذهن بودند: ساختن تیمی برای کنترل مسابقات و مهمتر از همه برای کنترل توپ.
برای کشوری مثل ایتالیا که بیشتر به جنبه دفاعی بازی علاقه مند هستند – و تقریباً بر روی آن وسواس دارند – و فقط چند بازیکن محدود به کارهای تهاجمی می شد، سبک ساکی بسیار “تعجب آور و انقلابی” بود.
پایان بخش اول…
کارشناس ها اعتقاد دارن برای انتخاب بهترین تیم فوتبال تاریخ سه گزینه نهایی وجود داره
1_میلان آریگو ساکی
2_هلند 74
3_بارسای گواردیولا
این تیم با سبک بازی تو این کلیپ سالها از زمان خودش جلوتر بوده و به واقع استحقاق انتخاب به عنوان بهترین تیم تاریخ رو داره.
سن من به دیدن میلان ساکی قد نمیده ولی از این ویدیو که دیدم حداقل دو سه تا از اون توپا آفساید نبود،فکر میکنم اینجوری بازی کردن توی فوتبال امروز خیلی ریسکیه
چه عکس خفنی انتخاب کردید. منو برد به مافیای ایتالیا و خاطرات دون کورلئونه بخش اول مقاله واقعا هوشمندانه تحریر شده. خیلی از مخالف های ساکی ادعا می کنن که اون تیم کهکشانی میلان رو دست هر کسی میدادی راحت قهرمان میشد وی اینو درک نمی کنن که جام آوردن نتیجه کار بوده و ساکی کلا فلسفه و سبک فوتبال جدیدی وارد کرد. 🔸مفهوم دفاع منطقه ای – چیزی که به میلان اجازه می داد تا برتری عددی هنگام پرس کردن توپ حامل آن ایجاد کند. 🔸حرکت مدافعان راست برای عمق بخشیدن به حرکات تهاجمی، ایجاد مشارکت بیشتر و بهتر… ادامه دیدگاه »
تفکرات ساکی از زمان خودش جلوتر بود و یادمون نره بهترین بازیکنا هم زیر دستش داشت و تبدیل شدن به یک تیم خوفناک مثال زدنی در تاریخ
زدنیک زمن هم شبیه این تاکتیک ها رو اجرا کرد و اولش خیلی غافلگیرکننده و نتیجه بخش هست ولی به تدریج خستگی بازیکنا و البته ضدتاکتیکی که حریفان یاد میگیرن اجرا کنن باعث میشه این نوآوری های ریسکی به نقطه ضعف تبدیل بشه و کل تیم با سر سقوط کنه…
خدایی فقط به ترکیب نگاه کنید آدم اشکش در میاد. مالدینی، بارسی، کاستاکورتا، تاسوتی، آنچلوتی، رایکارد به نظرم باید بررسی بشه که اینا تو زمان ساکی به اوج فوتبالی رسیدن یا با هزینه های برلوسکونی ستاره هایی بودن که سرمایه گذاری شدن. مثلا هین صحبت های مالدینی بود که دیروز تو سایت کار شد گفت هنوزم کابوس های تمرینات سخت ساکی رو به یاد داره که سی سال بعد ساکی بابت اون سال ها عذرخواهی کرده ولی دلیلی بوده که باعث تکامل مالدینی و تبدیل شدن به یه یک اسطوره. هنوزم که این کاتناچیو عشق فوتبال ایتالیا هست منتهی چون… ادامه دیدگاه »
فکر میکنم احتمالا تو بخش دوم این مقاله در رابطه با تفکرات ساکی برای مقابله با فرهنگ دفاع آخر لیبرو پرداخته بشه که خیلی جذابه. من مقاله های انگلیسی ازش زیاد دیدم. بدون شک ساکی هر چند تیم طلایی داشته فرهنگ و فلسفه های جدیدی تو فوتبال دنیا وارد کرده. البته فلسفه خود ساکی هم الهام گرفته از توتال فوتبال هلندی بود که تو متن هم بهش اشاره شده که تحت رهبری رینوس میشل در دهه 1970 ظهور کرده بود. ولی همیشه تاکید می کنم اگه ساکی ابزار این کارو برلوسکونی در اختیارش نمیزاشت هرگز نمی تونست موفق بشه. خط… ادامه دیدگاه »
نمیدونم دوستان نظر بهتری دارن یا وسع دیدشون از من بهتره ولی به نظرم بهترین میلان اخیر میلان کاپلو بود .
با 14 سال بودن تو دسته های پایین تر هیچ وقت عقب نشینی نکرده و درخشش با پارما باعث شد سریع توجه برلوسکونی رو جلب کنه. اینکه چه زمانی یکی رو کشف کنی و بهش اعتماد کنی خیلی مهمه.
سن ماها که قد نمیده اما اون زمان تیم های ایتالیایی واقعا به دفاع های سگی معروف بودن و کلا اسم فوتبال ایتالیا رو میاوردی سری به ذهن هر کسی دیوارهای محکم دفاعی به ذهنش میومد یا می گفتن چطوری می خواییم از این دفاع ها رد بشیم
اینم تو تکمیل این مقاله باید گفت که اون زمان تکنولوژی اینقدر پیشرفته نبود بتونی بازیکن های حریف رو آنالیز کنی یا بازی هاشون رو ببینی تا بتونی نقطه ضعف و قوی رو تشخیص بدی. یعنی همه چی قدرت ذهن و تجربه بود.
برای همین مارادونا رو تحسین می کنم همیشه و بالاتر از مسی قرارش میدم
ساکی توتال فوتبال و به سبک ایتالیایی ها بازی کرد و کلا سبک خودش رو به عنوان سبک جدید معرفی کرد.۴-۴-۲ ای بازی میکرد که کل موقعیت های زمین و بتونن پوشش بدن و از زمان اون این سبک بازی شروع شد و هنوزم ایتالیایی ها با این سبک بازی میکنن.کنار کاپلو و انجلوتی بزرگترین مربیای میلانن
خب شانس هم خیلی مهمه مثل اتفاقی که برای گواردیولا افتاد و الان جایزه بهترین مربی قرن رو دادن ، با اینکه بایرنی که سه گانه برده بود رو گرفت و به خاک سیاه کشوند یا منچستر سیتی با این همه خرید نجومی رو به نیمه نهایی اروپا هم نرسونده ، ابزار مهمه ولی تاکتیک هم خیلی مهمه همین پیولی یه بازنده بود تو تمام دوران حرفه ایش ولی تا الان همه رو شگفت زده کرده
حالبه روی هم۵ سال مربی میلان بوده ولی مثل اینکه تاثیر زیادی رو تیم داشته حتی بعد رفتنش بازیکنای تیمش به جایگاه بالایی تو فوتبال رسیدن
من تیم ساکی رو یادم نمیاد.. ولی با دیدن این کلیپ، تاکتیکش بهنظرم خوب نبود، منسوخ شده است، مثل تیکی تاکای بارسا.. به عقیده من میلان آنچلوتی یه سر و گردن بالاتر بود.. کلا کارلتو تو هرتیمی رفت ترکوند.. البته دستشم باز بود.. به نظر من الآن اکثر مربیها، تمام تاکتیکها رو بلدن.. نمیتونیم بگیم کلوپ یکیو بلده که مثلا پیولی بلد نیست.. اون چیزی که فرق مربیا رو در حال حاضر مشخص میکنه انگیزش و آماده سازی روانی بازیکناست.. که پیولی تو این مورد انصافا عالی نشون داده..
آقا اینا که هیچکدوم آفساید نبوده :)) حالا این به کنار چرا اینقدر زشت آفسایدگیری میکردن اون موقع؟
من متاسفانه میلان ساکی رو ندیدم ولی خودم کاپلو و بعد آنجلوتی رو ترجیح میدم. آنجلوتی توی رئال و تیم های دیگه هم خودش رو نشون داد، کاپلو هم تا حدی، ولی ساکی غیر از میلان جایی اونجور موفق نبود.