اختصاصی کانون هواداری میلان، مدت ها بود که سری آ بسیار رقابتی و پرتنش نبود. یوونتوس 9 فصل پیاپی عنوان قهرمانی را بدست آورده و در بیشتر اوقات با اختلاف امتیازی زیاد این عنوان را کسب کرده است. ناپولی، رم و اینتر تیم هایی بودند که در 9 فصل گذشته به براندازی یوونتوس نزدیک شده اند اما همه آنها در نهایت کم آوردند.

این فصل اما ما را به یاد دوران ابتدای قرن می اندازد که چندین تیم بودند که می توانستند عنوان قهرمانی را بدست آورند. در این فصل ما شاهد یک رنسانس از آث میلان با کمک ویژه ی زلاتان ابراهیموویچ بودیم، در حالی که تیم هایی مانند رم و اینتر نیز عملکری تحسین برانگیز تا به اینجای رقابت ها داشته اند.

 از طریق این تجزیه و تحلیل داده ها نگاهی به تعداد باشگاه های سری آ تا بدین لحظه می اندازیم و آنها را در بین آمارهای مختلف مقایسه می کنیم.

این تجزیه و تحلیل به ما نشان می دهد که کدام تیم ها می توانند بر اساس داده ها نسبت به رقبای جدول خود برتری داشته باشند. از بین هفت تیم بالای جدول فقط اینتر در مرحله حذفی مسابقات اروپا شرکت نخواهد کرد که می تواند در برنامه فشرده این فصل یک مزیت برای آنها باشد.

این مقاله ترجمه اختصاصی کانون هواداری میلان از سایت توتال فوتبال آنالیز می باشد.

عملکرد و نسبت امید گل ها

اولین نمودار مورد تجزیه و تحلیل ما متشکل از معیارهای ایجاد شده به نام عملکرد دفاعی و تهاجمی است. ارزش هر دو معیار درصد است و نشان دهنده تفاوت تیم ها بین xG ( امید به گل ) و گل ها است.

ستون عمودی واریانس گل زده به امید گل – ستون افقی واریانس گل خورده به امید به گل دریافت شده

چهار تیم وجود دارند که برای هر دو مقدار گل مورد انتظار عملکرد فوق العاده ای دارند: ساسولو ، ناپولی ، یوونتوس و اینتر.

می توانیم ببینیم که ساسولو 40٪ بیش از حد دفاعی بهتر عمل می کند و فقط میلان و هلاس ورونا بهتر از آنها هستند. با این حال ، هر دو تیم میلان و هلاس ورونا عملکرد تهاجمی کمتری دارند در حالی که ساسولو بزرگترین عملکرد ضعیف در حمله با حدود 20٪ نتایج بهتر از حد انتظار است. یوونتوس ، ناپولی و اینتر در نمودار و همچنین در جدول لیگ نزدیک هستند.

برای یوونتوس کمی نگران کننده است که آنها در هر دو معیار عملکرد، بیش از حد عمل می کنند اما در جایگاه 4 قرار می گیرند یعنی آنها در سطحی که همه انتظار دارند  بازی نکرده اند. هلاس ورونا بیشترین عملکرد بیش از حد دفاعی است و مارکو سیلوستری ( دروازه بان هلاس ورونا ) را به خاطر این موضوع تحسین می کنند. سیلوستری در 19 مسابقه موفق به حفظ 5 کلین شیت و دریافت 18 گل خورده  باعث شده ورونا تیمی باشد که کمترین تعداد گل در لیگ را دریافت کرده است.

به عبارت بهتر اگر هر تیم به اندازه ی شاخص امید به گل زده و خورده باشد در محل تلاقی دو خط قرار می گیرد . تیمی که در ناحیه ی سبز قرار می گیرد عملکرد بهینه چه در دفاع چه در حمله داشته است. یعنی میلان کمی کمتر از حد انتظار گل زده است اما عملکرد خط دفاعی مخصوصا دروازه بان خوبی داشته که در موقعیت های پیش آمده کمتر از حدانتظار گل خوردند.

نمودار بعدی مقادیر xG را به ما نشان می دهد تا کیفیت تیم را بر اساس کیفیت موقعیت های گلزنی ایجاد شده ببینیم.

در نمودار بالا هرچه به سمت پائین چپ می رویم موقعیت های ایجاد شده روی دروازه ی حریفان کمتر و موقعیت های ایجاد شده در دروازه ی خودی بیشتر می شود. و هرچه به سمت راست و پائین نمودار می رویم موقعیت های ایجاد شده روی دروازه ی حریف بیشتر و دروازه ی خودی کمتر می شود.

بر اساس این نمودار می توان فهمید که چرا ساسولو و هلاس ورونا چنین عملکرد فوق العاده دفاعی بهینه ای دارند ، زیرا هر دو تیم در یک چهارم سمت چپ قرار دارند، این بدین معناست که موقعیت های زیادی را می پذیرند و موقعیت های زیادی ایجاد نمی کنند. هفت تیم بالای جدول با تیم هایی که موقعیت های زیادی ایجاد می کنند و موقعیت های زیادی را نمی پذیرند، در بخشی از نمودار با اودینزه همراه هستند.

آتالانتا برای دومین فصل پیاپی کمترین مقدار xG را در مقابل هر 90 دقیقه دارد. اکثر مردم از آنها به عنوان تیمی که بهترین دفاع را دارد نام نمی برند، اما فشار زیاد آنها باعث می شود که حریفان در بیشتر زمان های مسابقه از دروازه ی آنها دور باشند.

این دو باشگاه میلانی تنها دو باشگاهی هستند که xG بیش از 2.3  در هر مسابقه دارند، اما آنها در برابر XG بیشتر از سایر تیم های برتر xG دریافت می کنند. جنوا ، پارما و کروتون فرصت های کمی ایجاد می کنند که منجر به موقعیت پایین آنها در جدول می شود. بنوونتو که در دوره بازگشت خود در سری آ به مراتب بهتر از کروتونه به نظر می رسد، موقعیت های کیفی بیشتری ایجاد کرده و موقعیت های کیفی کمی کمتر از کروتونه را بر دروازه ی خود دیده است، به همین دلیل در یک موقعیت امن در وسط جدول قرار دارد. کالیاری بیشترین xG را در برابر هر مسابقه دریافت کرده است و آنها از نظر گل خورده بدترین تیم لیگ هستند.

فاز حمله

در نمودار پائین به بررسی تعداد شوت ها و فواصل آن ها از خط دروازه را بررسی می کنیم.

همان طور که می بینید در این فصل ناپولی تحت هدایت گتوزو نسبت به بقیه ی تیم ها تعداد شوت بیشتر ( نزدیک به 17 تا در هر بازی ) داشته ولی در عوض این شوت ها از فواصل دوری زده می شوند، در صورتی که تعداد شوت های زده شده از فاصله ی کم در تیم هایی مانند رم ، یووه ، آتالانتا و اینتر خیلی بهتر است در بین این تیم ها اینتر علاوه بر تعداد شوت بالا شوت های بسیار نزدیک تری را به ثبت رسانده است که با توجه به حضور دو قاتل در تیم خود یعنی مارتینز و لوکاکو این آمار دو از انتظار نیست.

در این آمار میلان به طور میانگین هر بازی 14 شوت و از فواصل 17.5 متری زده است. در این آمار کروتونه از بیشترین فاصله و جنوا کمترین تعداد شوت را داراست. فیورنتینا نیز علی رغم شوت کم اما فاصله ی هر شوت آن با تیم اینتر برابری می کند.

در نمودار بالا میانگین مالکیت تیم ها و میزان مستقیم بازی کردن تیم ها را بررسی می کنیم.

می توانیم ببینیم که سمپدوریا ضد حمله ای ترین تیم لیگ است که کمترین مالکیت توپ را در اختیار دارد در حالی که سعی دارد پاس های بلندی را امتحان کند و در صورت امکان از پاس های جانبی جلوگیری کند. تاکتیک های کلودیو رانیری برای لستر سیتی موفقیت آمیز بود و او سعی کرده این کار را با ترکیب سمپدوریا نیز تکرار کند. هلاس ورونا ، جنوا و اسپزیا تیم های دیگری هستند که تمایل دارند فوتبال مستقیم تری بازی کنند.

یوونتوس با صبر و حوصله حملات خود را انجام می دهد. ساسولو کمترین میزان پاس بلند را در هر 100 پاس دارد و با توجه به تمام نمودارهایی که تاکنون ارزیابی کرده ایم آنها یک تیم غیرمعمول به نظر می رسند اما سبک بازی آنها نشان نمی دهد که هدف اصلی آنها جلوگیری از گلزنی حریفان قبل از حملات مستقیم و سریع است. در عوض روبرتو د زربی خواستار افزایش پاس است که در این فصل برای ساسولو موفق ظاهر شده است. میلان نیز در این آمار عملکرد متوسطی را ارائه کرده است.

نمودار پائین آخرین نمودار در این بخش نشان می دهد که تیم ها چه قدر در ضربات آزاد موفق بوده اند.

یوونتوس تیمی است که بعد از ضربات ایستگاهی بیشترین شوت را می زند. آنها تنها تیمی هستند که به دنبال موقعیت ها، به طور متوسط ​​بیش از 5 بار در هر مسابقه شلیک می کنند. ناپولی و بنونتو ضربات ایستگاهی زیادی دارند و به دنبال آنها اغلب می توانند شوت بزنند. آتالانتا و اینتر کمترین تعداد ضربه ایستگاهی را در هر مسابقه دارند اما پس از ضربات ایستگاهی موفق به زدن ضربات به تعداد بالاتر از حد متوسط ​​می شوند. فقط بنونتو بیش از اینتر با 10 گل در مقایسه با 8 گل اینتر از ضربات ایستگاهی گل های بیشتری را وارد دروازه کرده است.

جنوا تنها تیمی است که تاکنون از یک موقعیت ایستگاهی گل نزده است که این مسئله نگران کننده است زیرا این گل ها می تواند به آنها در مبارزه برای جلوگیری از سقوط کمک کند.

در تمام نمودارهای این بخش ، می بینیم که تفکیک آتالانتا ، اینتر ، میلان و یوونتوس در این معیارها بسیار دشوار است.

فاز دفاعی

در این بخش به دوئل های موفق و میزان پرس تیم ها نگاهی می کنیم.

بهترین دفاع در لیگ بر اساس مدلهای گلهای مورد انتظار، نشان می دهد که چرا آنها در دفاع خود چنین کیفیتی را نشان داده اند. آتالانتا بیش از 3٪ در دوئل دفاعی بیشتر از تیم بعدی این جدول یعنی جنوا پیروز بوده است.

آنها همچنین در موفقیت در دوئل های هوایی بهترین هستند. می توانیم ببینیم که یوونتوس ، میلان و ساسولو تیم های دیگری هستند که در هر دو معیار بالاتر از حد متوسط هستند.

اینتر از نظر میزان موفقیت در دوئل دفاعی کمتر از حد متوسط است، اما در دوئل هوایی بسیار قدرتمند است که انتظار می رود با توجه به توانایی هوایی بازیکنانش، به ویژه مدافعان میانی این اتفاق افتاده است. کروتونه و جنوا کمترین میزان دوئل هوایی را به دست می آورند. این کمبود کیفیت هوایی باید جنوا را نگران کند و این مطمئناً دلیلی است که آنها هنوز از ضربات کاشته گل نزده اند.

باز هم تکرار می کنیم که در نمودار PPDA هرچه قدر این عدد پائین تر باشد یعنی پرس با شدت بیشتر انجام می شود.

 در این نمودار می توانیم PPDA تیم ها را در هر مسابقه و بازیابی در سومین بازه ی زمانی آخر هر مسابقه را مشاهده کنیم. ما هنوز در این تجزیه و تحلیل از بولونیا نام نبردیم ، اما آنها سعی می کنند بیشترین پرس را در لیگ داشته باشند و با توجه به میزان بازیابی بالا در زمین بسیار موفق هستند. پس از آنها هلاس ورونا ، یوونتوس و میلان قرار دارند.

یوونتوس و میلان نیز در اقدامات پرسینگ خود موفق هستند، اما آتالانتا از نظر پرس موفق ترین تیم است. پارما به عنوان تیمی که در عمق نیمه ی خود دفاع می کند و تمایل به دفاع منفعلانه تری دارد، خود را از بقیه جدا کرده است.

بر اساس آمار دفاعی می توان نتیجه گرفت که کیفیت پرس آتالانتا در مقایسه با سایر تیم ها برجسته است.

نتیجه گیری

 از طریق این تجزیه و تحلیل ها، ما معیارهای مختلفی را ارزیابی می کنیم که نشانگر عملکرد تیم های سری آ در مقایسه با یکدیگر است. بر اساس عملکردی که تاکنون انجام شده، با توجه به تعداد مدعیان جدی، یک رقابت غیرقابل پیش بینی برای کسب عنوان داریم.

جالب خواهد بود که ببینیم آیا پیرلو فرمول برنده پیشنهاد یوونتوس برای دهمین قهرمانی متوالی خود را پیدا می کند یا یکی از باشگاه های سابق خود این روند پیروزی را قطع می کند.

اعداد دفاعی آتالانتا نشان می دهد که نمی توان آنها را به عنوان یک رقیب نادیده گرفت. هر هوادار سری آ باید برای نیم فصل دوم هیجان زده باشد.

 

پیش بینی شما از نتیجه ی پایانی رقابت چیست ؟